Druga kawa na stojaka

Pierwsze wywoływanie negatywu w kawie poszło mi dokładnie tak samo, jak pierwsza kawa, którą zrobiłem dla wujostwa w wieku może 12 lat… Słabo. Druga była już doskonała, podobnie jak wczorajszy roztwór Caffenolu. Tym razem idąc za głosem google, najpierw wygrzałem sodę w piekarniku, co prawda przesadziłem z temperaturą i trochę waliło w domu, ale tylko chwilę.

Swoją drogą, pamiętacie życie bez internetu? Nie miałbym szans dowiedzieć w ciągu 10 minut o recepturach, czasach wywoływania, efektach itd… Taką wiedzę trzymali technicy w labach dla siebie, bo na tym zarabiali. Dlatego chwała blogerom i forumiarzom, którzy chcą dzielić się wiedzą – to siła tego świata.

Tymczasem w piekarniku soda zrzuciła na wadze całe 20g z kilograma, ciekawe czy to właśnie to było powodem poprzedniego niepowodzenia. Tym razem zrobiłem roztwór na długie wołanie, tzw „na stojąco”, tzw Caffenol C-L, bez mieszania poza początkowymi fikołkami. Moja receptura wygląda następująco:

  • 750ml wody destylowanej
  • 12g sody kalcynowanej
  • 7,5g witamicy C
  • 1g bromku potasu
  • 30g kawy rozpuszczalnej

Dlaczego na 750ml, a nie litr? Bo wraz z resztą produktów świetnie mieści się w litrowej buteleczce od wody destylowanej z Orlenu, których używam do roztworów, są najlepsze 🙂

Z bromkiem potasu też wesoła sprawa – wiem, że mają ten specyfik w aptekach, gdzie przyrządzane są leki. Niestety, z zakupem może być problem, bo to także silny środek uspokajający. Zostałem potraktowany jak narkoman i na nic zdały się tłumaczenia… Młody magister chyba nawet nie wiedział o istnieniu błon fotograficznych. Na szczęście z pomocą przyszedł znany serwis aukcyjny, gdzie bez przeszkód zamówiłem 100g za kilka złotych.

Roztwór gotowy, temperatura odpowiednia, do koreksu zapakowany film z Pentaxa SFXn, przeterminowany Ilford FP4 (ISO125). Kilka minut wstępnego moczenia (rzadko kiedy mierzę czas) i siup kawa do środka. Kilkanaście obrotów koreksu i na parapet, a tam 70 minut postoju. Nastawiłem budzik i poszedłem grać w Alien Isolation.

Przerywanie też dużo łatwiejsze, nie robię roztworu octu tylko zwykłą wodą płukam 2-3 razy. Potem utrwalacz na kilka minut (też rzadko mierzę) i płukanie w wodzie, kilka zmian wody, na koniec minutka-dwie w Tetenalu do zmiękczania i gotowe.

Co najbardziej lubię w Caffenolu? Nie zanieczyszcza środowiska. Wylewanie chemii do klopa po wywołaniu filmu zawsze męczy moje sumienie, to jednak nic dobrego dla środowiska. Tutaj same naturalne przyprawy, utrwalacz jest wielokrotnego użytku, więc tak nie boli, a środek zmiękczający to praktycznie płyn do mycia naczyń.

Wyciągam film, wieszam i od razu widać że efekt jest naprawdę przyzwoity. Noc powisiał i wysechł – na skaner. Efekty rewelacyjne, sami zobaczcie. Co prawda pomyliłem ustawienia, tzn nie przełączyłem opcji na skan w odcieniach szarości, tylko kolor w 48 bitach, dlatego skany mają lekkie zabarwienie. Ale przynajmniej coś nowego – wiadomo jak wygląda czerń i biel w kolorze 🙂

A Caffenol wylądował w zamrażalniku na drugie wołanie. Zobaczymy, czy można więcej razy użyć.

_IlfordFP4_002 _IlfordFP4_024 _IlfordFP4_022 _IlfordFP4_019_IlfordFP4_013 _IlfordFP4_011 _IlfordFP4_008 _IlfordFP4_007

One Comment

  1. […] zdjęć mogliście obejrzeć we wpisie na temat Caffenolu C-L, a tutaj reszta z tej kliszy i te mniej udane z kolorowego […]

Comments are Disabled